Dinsdag 30 september
Vertrek Beuningen
km 120604

Het is alweer een tijdje geleden dat we voor langere tijd gereisd hebben met de camper. De laatste keer was afgelopen voorjaar met als hoofddoel een bezoek aan Portugal, de nieuwe woonplek van Paula en Eric, zus en zwager van Monique.
Toen kwamen we niet verder dan ergens ter hoogte van Normandië in Frankrijk. We hadden voor het eerst de zware e-bikes mee op een ook nog hele zware fietsendrager. Dat deed ons blijkbaar de das om wat betreft de maximaal toelaatbare massa van onze bus. We hadden de camper jaren geleden om die reden al bewust via de RDW laten opkeuren naar 3850 kg, en daarna gedacht ‘we kunnen nu genoeg meenemen’. Dat bleek fout gedacht dus.
Tenminste, als we ook de e-bikes mee wilden nemen dus op langere reizen.

Eenmaal onderweg naar Frankrijk afgelopen voorjaar kreeg ik vooral zelf steeds meer last van de het slechte weggedrag van de camper. Na een lekke band (die gelukkig snel gerepareerd was bij de Franse ‘Profile’) lieten we de bus toch maar eens wegen bij een weegbrug, en daar bleek hij inderdaad veel te zwaar zijn. Totaal, maar met name op de achteras.
We hebben toen besloten om rechtsomkeer te maken en binnendoor Frankrijk lekker rustig aan terug naar huis te rijden. Uiteindelijk hebben we toch wel een leuke reis gehad met als toetje een paar prachtige weken in Zeeland.
Ja, we hadden de bus vooraf moeten wegen maar al doende (na twintig jaren camperen …. 😉) leert men.

En wat hebben we dan geleerd? Allereerst die zware fietsendrager verkopen en een veel lichtere kopen. In plaats van 60 kilo hebben we nu 22 kilo achterop hangen. Exclusief e-bikes uiteraard.
De oude fietsendrager veerde ook steeds een stukje in na een kuil of drempel wat het rijden ook onstabieler maakte. De nieuwe is veel starrer.

We zijn ook een stuk selectiever geworden met de kleding. We hadden altijd wel de neiging om de watertank helemaal vol te gooien met 110 liter maar voor de reis die we nu gaan doen is dat helemaal niet nodig. In de landen waar we nu doorheen reizen zijn voldoende watertapmogelijkheden.
In Griekenland waar we vaak zijn geweest was het altijd wel raadzaam om de tank vol te gooien als we de kans hadden want het kon zomaar eens zijn dat we een week in the middle of nowhere ergens aan een strand stonden.
Verder heb ik ook nog wat gereedschap kunnen skippen. En hebben we ook wat minder noodvoorraad eten mee.
Alles bij elkaar scheelde dat genoeg om onder het maximaal gewicht te blijven. En ja, we hebben hem nu dus wel gewogen. In Weurt, of all places.


Om 12:00 u gaan we op pad. In de ochtend hebben we nog wat afscheidjes gehad van mensen uit de buurt die aan kwamen wippen, gedag en nog wat meer gezegd tegen de buren, buurman Ton uitgelegd hoe die ons nieuwe grasveldje moet maaien (ik vind het wel wat moeilijk om dat uit handen te geven), en als laatste Paula en Eric gedag gezegd.

Nou eindelijk op pad dan. Onze eerste bestemming op de reis is ons ons huis alweer, want we zijn vergeten de koel/vries combi van de stroom te halen. Uiteraard was die wel al leeg.

Via de A73 gaat het richting Maastricht en vanaf daar stel ik de TomTom in op ‘snel- en tolwegen vermijden’.
Een prachtige route door het deels Limburgse, Belgische en Duitse heuvelland maar het schiet voor geen meter op dus.
Dat betekent dat we het enige uitstapje wat we deze reis gepland hadden, een bezoek aan de ijzersmelterij van Völklingen in Duitsland, nu dus al niet gaan halen.
Da’s nou het leuke van camperen…

Uiteindelijk eindigen we vlakbij een plaats waarvan ik nooit gedacht had dat ik daar ooit nog eens in mijn leven zou komen: Monschau!
Morgen meer daarover.
We arriveren op een onverharde en onofficiële camperplaats op 20 minuten lopen van het dorp.
Er staan nog 4 campers als we om 19:00 arriveren, en wat later zullen er nog 2 bij komen.

We smullen van de gevulde druivenbladeren met een soort van Pitabroodjes die onze overbuurvrouw Zehra deze ochtend ons heeft meegegeven. Hmmm, heerlijk.
De kop is eraf, we zijn weer op pad!


Overnachten in Monschau
KM 120814