Woensdag 1 oktober
ontwaken bij Monschau
KM 120814

Het is een prachtige mistige ochtend en dat belooft dus een mooie dag te worden. Nou wisten we dat toch al want dat had gisteravond de Duitse Wetterdienst al voorspeld.
Die voorspelde ook een mooie donderdag maar op de dagen daarna wat regen.
De ijzersmelterij van Völklingen die gisteren op het programma stond gaat dus naar morgen. Want ik heb wel graag droog weer daarbij. ‘Ik’ inderdaad want Monique interesseert dat niet zoveel. Maar morgen meer over de ‘Weltkulturerbe Völklinger Hütte’

We staan met de camper door slechts (klik op 'read more')een strook gras gescheiden langs de Venbahn, een volledig geasfalteerd vrij fietspad van Aken naar Troisvierges of omgekeerd, langs een oude spoorbaan.
En omdat we vooraf best wel twijfelden of we de fietsen mee zouden nemen deze reis gaan we er de eerste dag meteen maar van profiteren. Dan kunnen we nu al zeggen dat we ze niet voor niets hebben meegenomen.
Uit de app van Komoot (echt een aanrader) kiezen we een route van 37 kilometer die uiteindelijk ook door Monschau zal gaan. Hebben we dat ook meteen afgevinkt straks.

Eerst op ons gemak ontbijten uiteraard. Het eerste ontbijtje sinds een tijdje in de camper.  Het ontbijt is bij ons al meteen een van de hoogtepunten van een dag. En altijd een ontbijtje met een eitje. Een ontbeitje dus. Zo, dat was een hoop ontbijtjes in een paar zinnen.

Dan op pad maar. Heerlijk, ff een frisse neus. Wat een prachtige fietsroute over zeer goede fietspaden slingerend door een ontluikend herfstlandschap.
Van tijd tot tijd duikt er iets op wat met de oude spoorbaan te maken heeft. Is het geen oud stationnetje met wat roestige wagons, dan is het wel de oude spoorrails langs een groot deel van de route, of een leuke rustplek in de vorm van een open treinwagon.
Wat een heerlijke 2^e reisdag!

Bijna aan het einde van de route komen we door Monschau. [https://nl.wikipedia.org/wiki/Monschau]
Monschau…. Er is mijns inziens een aantal factoren wat iemand officieel een bejaarde maakt:
Gepensioneerd zijn.
Fietsen op een e-bike.
Fietsen met een helm op een e-bike.
Fietsen met een helm op een e-bike en koffie met broodjes mee in de fietstassen.
Maar wat het pas echt afmaakt is een bezoek aan Monschau!

Ik heb die laatste factor lang weten uit te stellen maar ik kom er niet meer onderuit omdat de fietsroute dwars door Monschau gaat. En dan ook echt dwars.

We hobbelen over de kasseien door de smalle straatjes met de vakwerkhuizen en kriskras tussen de toeristen door.  Gelukkig zijn het er niet zo veel op dit moment maar we kunnen ons voorstellen wat er in dit plaatsje aan de hand is in het hoogseizoen.
Lang lang geleden, tijdens een van mijn eerste personeelsuitstapjes van de groothandel waar ik ooit mijn carrière begon, gingen wij ook eens met een bus vol personeel een dagje uit naar Monschau. Ook ergens in oktober tijdens de wijnfeesten.
Ik denk dat het bijna 50 jaar geleden was. Maar wat altijd is blijven hangen dat ik toen dacht ‘wat een bejaardenoord.’
En nu zijn we er zelf! Waar blijft de tijd….
Voor de rest weet ik er weinig meer van. Verdrongen. Of weggevaagd door het overmatige wijngebruik in het stadje en tijdens de busreis terug naar huis. Dat is die andere herinnering aan Monschau.

Nou doe ik Monschau waarschijnlijk wel wat tekort want het is best wel een mooi plaatsje voor wie ervan houdt. Dus laat je niet door mijn verhaal weerhouden.

Wij zijn er snel doorheen, en weer terug bij de camper nemen we nog iets lekkers bij de koffie, installeren we de fietsen weer op de drager, en gaan we op pad naar Volklingen.

We zien verschillende keren de bordjes Duistland en België dus we rijden blijkbaar kriskras over de grens.
De camperplaats op een 15 km afstand van Volklingen hebben we blijkbaar verkeerd in de navigatie ingesteld want ‘bestemming bereikt’ ligt precies in het centrum van Volklingen.

Maar Monique ziet in de Park4nigth app toch nog een leuke camperplaats vlakbij, en na een paar keer de juiste afslag voorbijgereden te zijn, komen we er tegen half zeven aan. Een parkeerplaats met gras en gravel bij een sport/tenniscentrum waar 3 officiële plekken schijnen te zijn.  Het is allemaal een beetje onduidelijk maar we vinden een prima plek op het gras tussen wat bomen met op afstand nog 2 campers.

En naast ons een zeer bijzondere paddenstoel. Zo te zien is het de mannelijke variant van een soort waarvan we even niet op de Latijnse naam kunnen komen. We overwegen nog even om hem in de soep te doen maar zijn bang dat we op zijn minst ervan achteruit gaan lopen en praten.
Dan maar een licht geestverruimende eenvoudige moezel bij het eten.

Morgen naar de ijzersmelterij. Zin in!!

Slapen in Volklingen
KM 121029