Donderdag 23 oktober
Ontwaken in Mauvezin, Frankrijk
KM 122553

'Over verschijnen, hallucineren, de pastoor, en souvenirs. En Maria niet te vergeten natuurlijk.'

Het kan zijn dat het verhaal soms misschien wat verwarrend overkomt. Dat ligt dan waarschijnlijk aan mij. Ik kan nog wel eens kronkelig denken. Dan zie ik zelf de draadjes tussen een en ander wel maar bij het overbrengen gaat het wel eens mis. Dat dus...

‘De dag die je wist dat zou komen.’: Lourdes bezoeken. Nou, tot voor een paar dagen geleden gingen we er niet van uit dat we ooit Lourdes zouden bezoeken. Als het aan mij lag helemaal nooit.

Het was de bedoeling om de Route des Cols vanaf Andorra helemaal te volgen westwaarts tot aan Biarritz. Maar omdat we na een aantal opeenvolgende cols, met sommige tot wel 17% daling op een gegeven moment toch wat veel vonden voor onze remmen, zijn we even eraf gegaan het ietwat ‘vlakkere’ land in.  En het schoot natuurlijk ook helemaal niet op. Dat was ter hoogte van Lourdes.
Tja, toen hadden we zoiets van ‘als we er dan toch in de buurt zijn….’.
Vroeger werd er thuis

wel eens over Lourdes gesproken en kwam het wel eens in het nieuws. De moeder van Monique was ook wel eens naar Lourdes geweest dus onbekend is het niet voor ons. En we menen ons te herinneren dat er vroeger ook wel busreizen/bedevaarten vanuit Beuningen naar Lourdes werden georganiseerd.
We hadden vrij recent ook een reportage gezien op tv, met best indrukwekkende beelden over zeer emotionele, bijna uit zichzelf tredende bezoekers.

Nou ben ik sowieso wat sceptisch over een aantal zaken, maar hier hoef ik niet eens sceptisch over te zijn.
Ik was al niet gelovig, maar na alle ellende die ik vooral de laatste 13 jaren voor mijn pensioen tijdens mijn werk gezien heb aan wat mensen kan overkomen, van baby tot oud, hoeft helemaal niemand meer bij me aan te komen met welke God dan ook.
Wees lief voor je naasten, doe een ander niet wat je niet wilt dat een ander jou doet, en voor de rest is het een lotto van pech en geluk. Nada God.
Monique heeft misschien nog iets meer met de kerk, en dan niet in de zin van geloof maar meer omdat haar ouders frequente kerkgangers waren en beiden ook in (kerk) koren zongen. En Monique vindt de kerk ook best wel een fijne en vertrouwde plek en mag graag nog wel eens naar bijvoorbeeld een optreden van een koor gaan.

Maar goed, Lourdes dus vandaag. Eerst nog ontbijten in Mauvezin waar we hebben overnacht aan de voeten van het kasteel.
Het is een kort ritje van drie kwartier naar Lourdes. Er is een aantal camperplaatsen in Lourdes. We kiezen voor een vrij nieuwe plek aan de bovenkant van Lourdes waarvandaan naar men schrijft op de Park4Night app dat de heiligdommen op 10 minuten lopen zijn van de camperplaats.

Om er te komen is al een feest op zich. In de app is ook een plattegrond getekend hoe te rijden want er schijnen nogal wat wegwerkzaamheden te zijn in en rond Lourdes. Een goede tip in de app is ook om de WAZE navigatie te gebruiken. Die zou de enige juiste route berekenen. En inderdaad, als we zo de route van WAZE met de getekende plattegrond vergelijken klopt dat.

Het is bar slecht weer als we Lourdes binnenrijden. Maria weent de hemel helemaal leeg met waarschijnlijk heilig water. We zien veel regencapes lopen. Met best veel Aziatische personen erin. Jee, dan is het echt wel toeristisch.
Ook nonnen in hun eigen witte gewaden plus witte regencapes. Of dat ook toeristische nonnen zijn?

We moeten met de camper door straatjes waarvan we denken ‘moeten en mogen we daar echt doorheen?’ Het zijn voetganger- en fietsstraten waar auto’s te gast zijn.
Links en rechts souvenirwinkels en op dit moment gelukkig niet zoveel toeristen, maar die schuilen waarschijnlijk even in de winkeltjes.

En zo kruipen en slingeren we omhoog over en door de natte straten naar de camperplaats. Het is een verhard terrein met een deel voor campers en een deel voor auto’s. Bij de slagboom trekken we een kaartje voor 24 uur. Op het terrein is tevens een sanistation waar camperaars hun vuilwater en toilet kunnen lozen, en schoon water tanken. Parkeren is €10 voor 24 uur en wil je schoonwater tanken dan is dat 100 liter voor €2,50.
Nou, dat is dan toch geweldig op slechts 10 minuten lopen van de heiligdommen.
Ik weet nog steeds niet precies wat de ‘heiligdommen‘ zijn maar ik herhaal maar wat er staat geschreven.
We staan hier mooi geparkeerd aan de rand van een rots boven Lourdes. Bijna op gelijke hoogte met de Heer zelf.
Eerst maar eens een yoghurtje met muesli en fruit en een koffie. En wachten tot het droog wordt want dat is de voorspelling. Inderdaad is het een uur later droog.
Het is wel fris dus toch maar goed aankleden. Op naar de heiligdommen. Voordat we daar zijn worden we met onze neus gedrukt op onvoorstelbaar veel heilige Maria’s, flesjes in allerlei vormen formaten en materialen om te vullen met heilig water, en veel heilig uitziende kaarsen.
Maar ook knuffels, sjaaltjes, hoeden, kralen, rozenkransen, kettingen, sleutelhangers van Maria, het houdt niet op. Maria is hier commercie.

Nou hebben wij vanuit de familie en kennissenkring nogal wat verzoekjes gehad voor een en ander toen ze vernamen dat we Lourdes aan gingen doen.
Dat ging om flesjes heilig water, het bidden van weesgegroetjes, en het opsteken van kaarsen. Daar willen we best aan meewerken. Die weesgegroetjes vinden we prima maar we hebben wel gezegd dat we dan gewoon één gebed doen voor de hele groep, dus niet voor ieder afzonderlijk. Anders blijven we aan het bidden. Dan moet je zo’n gebedje natuurlijk wel op kunnen zeggen maar het blijkt dat de woorden als vanzelf eruit floepen, zonder enig nadenken. Hoezo, erin gesleten?

Er was ook een opvallend verzoek voor het opsteken van een kaars met de beeltenis van de heilige Antonius. Dat is niet zomaar een klein kaarsje. Dat is echt wel een kaars.
We vermoeden dat de aanvrager iets kwijt is en door het aanroepen van de heilige Antonius het vermiste weer wil kunnen terugvinden. Want de Heilige Antonius wordt bovenal ingeschakeld voor het terugvinden van verloren voorwerpen.
In heel wat (vooral Vlaamse) gezinnen maakt een beeld of prent van de Heilige Antonius vast deel uit van het huiskamerinterieur en bad men: “Heilige Antonius, beste vrind, zorg dat ik … weer vind".
De kaars kost in de eerste de beste tent €4,30. Voor dat bedrag zou ik ook best even willen zoeken. Maar dan moet de aanvrager nog wel een paar maanden wachten. De kaars werkt hopelijk sneller.
Maar vooruit, als bonus zullen we zullen het verlies tevens meenemen in het Weesgegroet groepsgebed. 
Monique koopt ook nog kleinere kaarsjes voor haarzelf om aan te steken.

De flesjes om te vullen met heilig water zijn er in diverse materialen en diverse formaten. Van een plastic flesje van 0,60 in de transparante vorm van Maria tot aan jerrycans van 5 liter toe.

Als we zo een rits aan souvenirwinkels zijn afgegaan op weg naar de heiligdommen is het misschien eerst even handig om wat meer over de Heilige Maria in relatie tot Lourdes te vertellen.
Niet tot in detail hoor. Dat kun je zelf allemaal heel gemakkelijk opzoeken tegenwoordig.

In het kort: Op 11 februari 1858 verscheen een hemelse gestalte voor het eerst aan de 14-jarige Bernadette Soubirous. Het meisje beschreef de verschijning als een 'mooie dame, gekleed in het wit met een blauwe ceintuur en op beide voeten een gele roos'.
Bij de zestiende verschijning (ze is 18 keer verschenen) op 25 maart 1858, kreeg Bernadette antwoord op haar vraag wie de dame was: "Ik vroeg het haar opnieuw, drie keer achter elkaar, steeds bleef zij glimlachen. Tenslotte waagde ik het voor de vierde maal en toen zei zij tegen mij, met de handen op de borst gevouwen, dat zij de Onbevlekte Ontvangenis was" [in het door Bernadette gesproken Occitaans: Qué soï era immaculado councepciou.
[https://kro-ncrv.nl/katholiek/encyclopedie/m/maria-van-lourdes] 
[https://www.lourdes-france.com/nl/de-verschijningen/
[https://historiek.net/heilige-bernadette-mariaverschijningen-lourdes/163472/]

Achttien keer verschenen….
Ik geloof daar niet in, maar ben eerder geneigd te denken dat Bernadette thee zette of soep trok van geestverruimende kruiden of paddenstoelen die in haar tuin groeiden, zonder dat ze wist dat het die werking had. Waarom zij dan steeds Maria zag kan ik ook niet verklaren. Het had denk ik net zo goed Jezus Christus of de buurman kunnen zijn, maar je weet nooit hoe zo’n kruid of paddo werkt bij iemand.

Ik heb daar een voorbeeld van uit eigen ervaring. Geen onzinverhaal want ik was er zelf bij.
Dan moet ik wel een jaar of vijftig terug in de tijd. Ja, beste mensen, dit gaat een lang verhaal worden vandaag.
Vijftig jaar geleden zat ik in een ietwat wildere periode. Na de Mavo, Havo en Atheneum in de verkeerde volgorde te hebben doorlopen werd ik bij de laatste tentamens ook nog eens van school gestuurd door Zr Egberta. Zie je, toen al conflicten met de kerk. En toen volgden er een paar jaren van uitgaan en lanterfanten. De tijd dat ik met lang haar op een Puch met hoog stuur en afgezaagde zadelpen rondreed.
Ik ging met vrienden veel naar tenten als Extase en Roosje, en regelmatig naar concerten en festivals. Enkele vrienden van me zaten al op kamers. Allemaal gelegenheden waar nogal eens lekker werd geblowd om high te worden. En een andere keer snoven we misschien wat speed wat weer opwekte. Ja, het moet wel een beetje in balans blijven toch?
Toen was het leven nog niet zo ingewikkeld met allerlei gekke drugs. Ja, de diehards namen heroïne, maar zover gingen wij niet.

Even tussendoor, hier een heerlijk verhaal van ene Jan over de Hasj:  [https://cannabisindustrie.nl/rode-libanon-rode-lieb-nostalgie-jan-van-piekeren/]

Maar ik moet niet te veel afwijken want ik wil naar de verschijningen toe.
Op een gegeven moment gingen we met zijn zessen in een ouwe Volkswagen kever naar een openlucht popfestival in Cuijk.  We wilden eens LSD proberen. Ook al zo’n term uit de hippietijd.
[https://www.drugsinfo.nl/lsd/wat-je-moet-weten-over-lsd/]

We namen dus zittend op het grasveld die lsd en dan is het min of meer wachten op ‘wat ga ik ervan merken?
Ik weet nog dat het eerste wat ik merkte was dat de stiksels van mijn jeans licht begonnen te geven. Fel oranje, ik zie het nóg zo voor me. Zouden ze uit moeten vinden want het was wel heel leuk.
Toen kwam op een gegeven moment de band Hot chocolate op. Die waren destijds vooral bekend van de hit Emma. [  [https://nl.wikipedia.org/wiki/Emma_(Hot_Chocolate)]
En opeens kon ik aura’s zien rond de bandleden! Wat fantastisch! Ieders aura was ook verschillend en veranderde steeds wat van kleur. Ook van sommige vrienden om me heen kon ik vaag af en toe een aura zien. Het duurde helaas niet lang, ik denk een goed kwartier, maar het was wel heel bijzonder.
Ik dacht nog ‘zou er nu iets geactiveerd zijn door de LSD bij me dat ik écht aura’s kan zien? Of zijn het hersenspinsels? [  [https://nl.wikipedia.org/wiki/Aura_(paranormaal)]  

Maar een van onze vrienden begon blijkbaar ook van alles te zien. Opeens sprong hij op en zei ‘ik zie Jezus’, en rende vervolgens naar iemand met een lange baard die verderop in het publiek zat, en ging ervoor op de knieën. Hij was een echt een moment overtuigd dat het Jezus was. Die persoon zelf keer er niet eens zo van op. Misschien had hij ook wel LSD gebruikt en dacht hij op zijn beurt weer dat hij zelf Jezus was.
Wat later had onze vriend hetzelfde weer bij iemand anders met een lange baard. We hebben hem daarna ff bij ons kunnen houden en toen het sterkste effect van de LSD weg was is er geen Jezus meer gezien.
Dus, ik bedoel maar. Had Bernadette misschien ook iets in haar tuin??

Maar ik ben nog niet klaar met de verschijningen. En ook dit is geen onzin.
In de paar dagen voorafgaand aan ons bezoek in Lourdes is tot tweemaal toe onze eigen pastoor in mijn dromen verschenen. Ok, het is dan wel geen Maria of Jezus, maar toch.
In de eerste droom was ik met een vriend op een motor en parkeerde ik de motor even op het pad naar de voordeur van de pastorie. Ik weet nog dat ik tegen die vriend zei ’Dat vindt de pastoor wel goed.’
Maar onze pastoor kwam al snel naar buiten en vond dat toch geen goed idee. Einde droom.

Een paar dagen later droomde ik dat er in onze eigen kerk in Beuningen een hele lange mis van drie uren zou zijn. Ik had helemaal geen zin om daarheen te gaan maar Ik deed het voor Monique.
Eenmaal in de kerk zaten we lang te wachten op onze pastoor die maar niet kwam. Toen is Monique  met nog iemand maar naar achteren gegaan (of is dat naar voren?) in de kerk, en daar bleek dat de pastoor ziek was en de mis niet kon doen. Ik weet nog dat ik een paar kennissen zag in de kerk. Einde droom.

Nou, wie goed is in dromen verklaren mag het zeggen. Ik ben benieuwd.
Maar het waren wel twee verschijningen van iemand die op zijn minst op de een of andere manier gerelateerd is aan heiligen. 😊
Overigens had ik beide avonden voorafgaand aan de dromen wel wat goedkope rosé op uit zo’n 3-liter doos van de lidl. Misschien dat daar iets in zat. Maar die had Bernadette destijds nog niet dus dat is ook geen verklaring.

Bovenop alles verscheen onze pastoor ten derden male. Maar nu de avond voor ons bezoek aan Lourdes, en wel live op de telefoon van Monique. Die dacht ook toen ze gebeld werd ‘huh, de pastoor?’.
Nou heeft Monique wel eens vaker met de pastoor gesproken en koffiegedronken maar ze was wel ff verrast. Hij wilde iets vragen en weten wat betreft kerk en kerstmis, en of Monique daar een rol in zou willen spelen. Nee, en dan geen kerststukje in de zin van toneel of zo mochten jullie dat nu denken.

Nu genoeg over verschijningen. We moeten nog naar de heiligdommen. We zijn er inmiddels achter dat de heiligdommen het hele gebied zijn rond de grot van Massabielle.
[https://nl.wikipedia.org/wiki/Heiligdom_van_Onze-Lieve-Vrouw_van_Lourdes]

[https://historiek.net/heilige-bernadette-mariaverschijningen-lourdes/163472/]
Dus de kerken, de grot, de baden enzovoorts.

We bezoeken ze allemaal. We hebben ook nog de kaars van de heilige Sint Antonius en de kaarsjes van Monique om aan te steken, en daar is weer een speciale plek voor aan de andere kant van de rivier. Die plek is onderverdeeld in vakken voor verschillende soorten kaarsen. Van kleine theelichtjes tot een formaat kaarsen zo groot dat die waarschijnlijk tot in de eeuwigheid branden.
Helaas moeten we nog wat geduld hebben want net precies die vakken waar de kaars van de heilige Antonius en de kaarsjes van Monique mogen staan zijn tijdelijk afgesloten.
Maar vanavond gaan we toch weer terug omdat Monique de Maria-fakkelprocessie wil meelopen. Nee, ik niet.
We willen dan vanavond ook meteen nog een aantal kleine Maria-flesjes vullen met heilig water. Ja beste aanvragers, jullie kunnen wel denken dat het een geintje is maar wij nemen jullie verzoekjes zeker serieus!

Geen Lourdesbezoek zonder de grot te kussen. Toch? Nee, dat mag op dit moment niet. Iets met virussen en besmettingen of zo. Het is niet druk. We kunnen zo aanschuiven in de rij. Achter een priester langs die een mis o.i.d. opvoert schuiven we langs de rotswand. Zoenen mag niet maar aanraken mag wel. Dat is al heel wat, want dat mag tegenwoordig zelfs op je werk bij je collega al niet meer.
Ik voel niks. Had ik ook niet verwacht maar ergens hoopte ik toch stiekem dat ik misschien visioenen kreeg. Maar wie weet krijg ik wel een verschijning vannacht. Hoewel, de rosé van de Lidl is op. En de LSD was eenmalig.

We vinden het even genoeg voor vanmiddag want vanavond willen we dus nog een keer. Nu eerst op zoek naar een bakker. We hebben zin in een lekker vers knapperig frans brood. Die is echter nog niet zo gemakkelijk te vinden. Uiteindelijk lopen we ook nog verkeerd en doen we er een half uur over om bij een bakker te komen.
Maar het heeft zo moeten zijn want vervolgens komen we langs een huis wat Marie Bernadette heet. De doopnamen van Monique. Ja, het kan nog gekker. Monique is van 1958. Dat was ook wel bekend als het jaar van Bernadette. Want die verschijningen waren met de geboorte van Monique dus 100 jaar geleden. Thea en Tonny vonden het mooi om die namen als doopnamen mee te geven aan hun dochter Monique.
Toch wel bijzonder die onverwachte ontmoeting met haar doopnamen. In de basiliek hadden we ook al een ontmoeting met die namen en de beeltenis van Bernadette. En als we goed kijken zien we best wel een gelijkenis met Monique. Of willen we die zien?

Oordelen jullie zelf. Ik heb hier Monique's gezicht van een jeugdfoto over de beeltenis van Bernadette gelegd. Ik vind het een bijzondere verschijning.;-)

Links Monique rechts Bernadette

Na de bakker moeten we eerst weer ruim een half uur teruglopen naar de camper en dan zijn we toch mooi weer een uur of vier op de been geweest. Bij het heerlijke verse stokbrood maken we soep.

Tegen half negen kleden we ons opnieuw goed aan en gaan we weer naar het heiligdom. Zien we in eerste instantie nog weinig mensen op straat, bij het eerste het beste souvenirwinkeltje begint de drukte al. Iedereen loopt met een kaars/lampion/fakkel in de hand richting de basiliek waar de fakkeloptocht begint om 21:00 u.
We hebben nog even een misverstand over het meedoen met de optocht. Monique ging ervan uit dat we ernaar toe gingen om mee te lopen. Ik ging ervan uit dat we ernaar toe gingen om alleen maar te kijken.
We spreken af dat Monique meeloopt en ik op een bankje bij de basiliek wacht tot ze weer terug is, anderhalf uur later…

Nee, ik kan dat niet. Zo’n processie gaat tegen veel dingen in bij mij.  Monique koopt nog snel bij het winkeltje op de hoek een kaars/lampion/fakkel, krijgt een vuurtje van een paar mannen, en lost al snel op in een lange slinger van honderden, misschien wel duizend mensen. Met een felverlicht beeld van de heilige Maria in een soort van frame voorop de stoet, gedragen door enkele mannen.
Het ziet er leuk uit met al die brandende kaarsjes. Ik lees her en der wel dat mensen het indrukwekkend vinden maar ik voel er helemaal niks bij. Ik ben ook wel wat sceptisch of al die honderden, of misschien zijn het wel duizenden mensen, die hier allemaal zo braaf het Ave Maria meezingen, in het dagelijkse leven ook zo braaf zijn. Dat zou mooi zijn.

Ik zie de lichten in de verte verdwijnen. Om de zoveel tijd steekt iedereen de kaarsen omhoog want dan wordt er een Ave Maria coupletje gezongen.
Ik weet zeker dat Monique ervan geniet.
Nou dacht ik ff rustig op een bankje naast het plein voor de basiliek te zitten, is me daar een openbare Heilige Mis aan de gang in afwachting van de lampiondragers.
Sprekers in allerlei talen galmen via grote luidsprekers over het plein. Ik heb het idee dat het Weesgegroet steeds opnieuw 3 keer achter elkaar voorbijkomt. Iedere keer in een andere taal. Steeds komt er een persoon uit een groep van wel honderd mensen naar voren. Nou, ik heb dus ook nog wel even te gaan…

Maar na nog geen half uur zie ik de stoet met de felverlichte heilige Maria voorop alweer aan komen. Ik denk ‘da’s mooi snel klaar’, maar aan het begin van het grote plein aangekomen begint de stoet als een slang van links naar rechts over het grote plein heel langzaam naar de basiliek te kronkelen. Het duurt nog ongeveer een half uur en tientallen ‘Ave Maria’s’ voordat de slang tot rust komt.
Dan volgen er nog wat gebeden en is de processie ten einde. Monique vond het een mooie ervaring.

Beloofd is beloofd, we hebben nog heilig water voor wat mensen te tanken in een aantal plastic Maria flesjes. En de kaars van de heilige Antonius en de kaarsjes van Monique moeten nog aangestoken worden. Eerst de kaarsen maar. Gelukkig kunnen we ze nu wel kwijt in de daarvoor bestemde hokjes.

Dan het heilige water. Er zijn tappunten genoeg vrij, terwijl er vanmiddag voor de tientallen tappunten wat korte rijen stonden. Wat zal dat in het hoogseizoen geven zeg. We zien ook mensen jerrycans van 5 liter vullen. Wat zullen ze er mee gaan doen? Drinken? Gezicht mee wassen? De piepers in koken?
In hetzelfde water is het ook mogelijk om ondergedompeld te worden door vrijwilligers of verplegers. Ik lees o.a. dat mensen ‘genezing kunnen ervaren van lichaam, geest of ziel en vertrekken met een dieper gevoel van Gods aanwezigheid en liefde in hun leven’.
Dit is alleen overdag mogelijk. Toen we er vanmiddag waren was het al helemaal ‘uitverkocht’.
Niet dat we het van plan waren. Misschien rijd ik morgenochtend al heel vroeg met de camper langs de kraan om de watertank van 100 liter te vullen. Dan kunnen we de hele week helend douchen.

Ons heilig Moontje

Het is mooi geweest voor vandaag. We hebben Lourdes ‘gedaan’. Jullie hebben misschien geproefd dat ik er lichtjes cynisch over ben. Een klein beetje maar hoor. Ik wil geen mensen voor het hoofd stoten. Mocht onze pastoor, die mogelijk ook meeleest dat toch vinden, dan kan ik altijd nog een biecht afspreken. Maar voorkomen is beter dan genezen. 😊
Ieder moet er het zijne of hare van denken. Als mensen geloof, hoop of kracht ergens uit kunnen putten moeten ze dat vooral doen.
En ik hoop vooral ook dat alle biddenden hier die in het bidden geloven niet slechts voor zichzelf bidden maar met name voor de wereld. Tot nu toe heeft het allemaal niet geholpen. Het wordt er alleen maar slechter op. De verschillende geloofsopvattingen hebben er door de geschiedenis heen ook een flinke bijdrage aan geleverd.
Onze Lieve Heer heeft niet bestaan, of hij heeft de wereld al vrij snel na Adam en Eva in de steek gelaten.
Een ander zal misschien zeggen dat Adam en Eva en eenieder die volgde God in de steek hebben gelaten, maar dan had God toch de verstandigste moeten zijn. Vind ik.
De meeste ellende op de wereld wordt overigens vooral door mannen veroorzaakt. In die zin is het misschien nog helemaal niet zo’n slecht idee om tot een vrouw als Maria te bidden. Wie weet helpt het.


Donderdag 23 oktober
Overnachten in Lourdes, Frankrijk
KM 122553