Vrijdag 17 oktober
ontwaken in Grenade, Frankrijk
KM 122205

Er is al vroeg activiteit op de ‘atletiekbaan’ onder ons.
Een clubje vrouwen met hoofddoeken loopt al kwebbelend heel relaxt tientallen rondjes op de baan. De strijd gaat gelijk op, na een rondje of tien kunnen we nog geen winnaar voorspellen.

Enkele mensen zijn aan het hardlopen. Er is ook een meneer die wel een uur lang rondjes druk gebarend loopt te bellen, er zijn er al wat dames aan het skaten, zo gaat het gewoon verder waar het gisteren is geëindigd. Wat ongelooflijk leuk.

Ook leuk is het dorp zien we al lopende naar een bakker. Er is een leuk overdekt vierkant plein midden in het dorp waar op dit moment wat terrasjes opgesteld worden, waarschijnlijk voor de kermis die dit weekend gehouden wordt.  Die aankondiging hadden we al gezien op diverse pamfletten in het dorp.
Vlakbij onze camper is op een soort van evenemententerrein ook een minikermis opgebouwd. Veel is het niet, waarschijnlijk voor kinderen.
Wat we zo in een avond en ochtend meekrijgen is dat er veel georganiseerd wordt voor de slechts 9000 inwoners. https://nl.wikipedia.org/wiki/Grenade_(Haute-Garonne).

En een leuke bakkerswinkel dat ze hebben! Twee goedlachse bebaarde mannen, vermoedelijk van Turkse afkomst, staan in de winkel. Een staat achter een eenvoudige toonbank, en de ander in de eigenlijke bakkerij. Groot is het assortiment niet. Enkele soorten baguettes, croissants en enkele luxe koeken e.d.
Maar wat wil een mens nog meer. Zie de foto’s. Daar krijg je toch trek (in brood) van?
Na het relaxte ontbijt vertrekken we 12:00 uit Grenade.

Het is ook wasdag voor ons dus we zoeken weer een ‘Wash Me’ op, die er genoeg zijn in Frankrijk.
In 40 minuten de was schoon en droog. Super!

Daarna naar een Decathlon die er ook genoeg zijn in Frankrijk. Meer dan 300 zelfs.
Omdat Monique niet zo lekker blijkt te lopen met een rugzak vanwege een schouderblessure, zijn we op zoek naar een royale heuptas.
Ze hebben er maar een in het assortiment maar die lijkt prima geschikt. Voor dezelfde blessure kopen we ook Kinesiotape. Zelf heb ik geen blessure maar ben ik mijn footies vergeten. Dan nog een leuk wandelshirt voor Monique erbij, en dan kunnen we verder.
Overigens spreken de dames aan de kassa hier zelfs Engels. Maar die hadden natuurlijk aan mijn ‘Bonsjoer’ al gehoord dat we niet-Frans waren.
Al met al zijn we zo toch weer heel productief geweest vandaag. Maar is het ondertussen ook al tegen 17:00 uur geworden.

We kijken in de Park4Night app en de Campercontact app of er een camperplaats in de buurt is. Bij het Aero museum en het vliegveld van Toulouse is er een eenvoudige plek voor acht campers.
Zonder voorzieningen behalve een afvalcontainer.
Ach, bij een vliegveld kan ook wel eens leuk zijn. Niet altijd rustig maar dan is er wel wat te zien.

Er staat nog een camper. Eenmaal geïnstalleerd loop ik de 100 meter naar de omheining van het Aeromuseum, waarachter wat toestellen staan opgesteld waaronder de prachtige Concorde.
Dat is toch altijd iets bijzonders gebleven. https://nl.wikipedia.org/wiki/Concorde_(vliegtuig)
Jammer dat het toestel er nog niet was in de tijd dat ik als kleine jongen modellen bouwde/plakte uit bouwdozen. Dan had ik die Concorde vast gekocht, en eenmaal geplakt en beschilderd met dat ding in mijn hand supersonische rondjes gevlogen door mijn slaapkamer van 2 x 3 meter, ook in beslag genomen door bed en kastje.
Ja, ik ben lang verkikkerd geweest op vliegtuigen. Ik ging ook regelmatig naar (militaire) vliegshows.
Ik sta me hier dus wel even te verlekkeren aan de originele Concorde, dat snappen jullie wel.

Als ik weer terug ben bij de camper wil Monique ook wel ff gaan lijken. Als die na een half uur nog niet terug is denk ik ‘het vogeltje is met mijn Concorde gevlogen’, en net als ik wil gaan kijken komt ze teruggelopen. Bij de omheining en de Concorde stond een Franse man met zoontje waar ze een heel leuk gesprek mee had. Hij blijkt te werken bij een of ander toeleveringsbedrijf voor de luchtvaart en weet zo van alles te vertellen over de Concorde en een ander vliegtuig wat ernaast staat. En ik maar denken dat ze net zo enthousiast was over de Concorde als ik, en niet uitgekeken raakte.

Het poesje bij onze bus is ook enthousiast aan het miauwen.
Die denkt misschien ‘Hé, toeristen, die hebben vast iets te eten voor me’. Meer waarschijnlijk is dat hij de kaas en vleeswaar ruikt waarmee ik een paar lekkere tosti’s ga maken voor bij de soep.
Nou vooruit meisje, dan krijg je van beide een plak, en dan ook nog een bakje melk.
Poes is natuurlijk niet meer weg te slaan bij onze bus.

Het blijft de hele avond opvallend stil. We horen de autoweg licht op de achtergrond maar behalve een enkele keer het geluid van een vliegtuig wat landt en de motoren in de achteruit zet, zien en horen we niks van vliegtuigen.
Da’s dan weer jammer, als je dan tóch bij een vliegveld staat.

Vrijdag 17 oktober
overnachten in Blagnac/Toulouse, Frankrijk