Maandag
20 oktober
ontwaken in Saint Croix Volvestre, Frankrijk
KM 122388
We horen wat rumoer buiten en zien dat er een jonge stel wat staat te ruziën met waarschijnlijk de dame uit de ‘duistere camper’, zoals we hem gisteren beschreven.
We zien de dame in kwestie eerst nog niet maar als ze in beeld verschijnt voldoet ze geheel aan het groezelige beeld van de camper zelf. En haar hond zelfs nog meer.
Het jonge stel loopt weg richting het dorp beneden, en wij gaan verder met de voorbereidingen voor de wandeling.
Het zijn de Pyreneeën, en we zien dat de bergen in de mist zitten, dus we moeten overal op voorbereid zijn. Dus in ieder geval genoeg te snacken en drinken bij ons, en regenkleding. Uiteraard bergschoenen want het pad schijnt nogal rotsachtig te zijn met grote stenen.
In het begin lopen we gelijk op met het jonge stel wat vanochtend wat ruzie had met de duistere dame. We weten nog niet precies waar het over ging, maar waarschijnlijk over iets met harde muziek en haar hond. Het stel noemt haar een ‘crack woman’.
Het is een leuk jong Duits stel. Zij studeert in Toulouse en hij is voor een paar weken hier op vakantie. Ze zijn goed bepakt nu want ze willen met de tent overnachten boven bij de waterval.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Het stel is een jaar of 45 jonger dus op een gegeven moment zeggen we dat ze maar hun eigen tempo moeten gaan lopen, zodat wij belegen mensen ze niet langer ophouden. 😉
Poehpoeh, kunnen wij weer ff rustig aan doen want het gaat behoorlijk omhoog.
Maar wel mooi. Leuke watervalletjes onderweg en heerlijke herfstkleuren. Als ik bij een bruggetje sta te fotograferen komen twee Franse jongens voorbij waar we even mee kletsen. Een ervan is erg geïnteresseerd in mijn OM5 camera en we hebben er een leuk gesprek over.
Dan komen we voordat we bij de waterval zijn nog vier mensen tegen en dat is het dan ook wel. In de zomer schijnt het hier hartstikke druk te zijn op de route.
Eenmaal bij de waterval gekomen zien we de twee Franse jongens weer. Ze zijn zich aan het uitkleden om te zwemmen onder de waterval. Op een gegeven moment zijn ze uit beeld, maar als we ff later wat gegil horen weten we dat ze in het water zijn gegaan. 😊
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Af is soms zwaarder dan op, en dat is nu ook zo. Zeker Monique, die een blessure aan haar schouder heeft door een val, is nogal onzeker afdalend over alle grote en kleine stenen.
Dus we zijn blij als we na bijna vijf uren onderweg weer terug zijn bij de camper.
Er staat nog maar een andere camper, het duistere busje van de duistere crack-dame met haar duistere hond. En de teringzooi rond haar busje.
Iets later zit ze in de schuifdeuropening wel een uur lang te zingen, met zeer verrassende modulaties en toonladers die wij nog niet eerder gehoord hebben…
Misschien is het de crack, misschien is het medicatie, misschien is het vragen om aandacht.
We reageren er maar niet op.
Net zoals gisteren komt een herder weer zijn schaapskudde brengen naar de wei naast onze parkeerplaats. Een mooi gezicht hoe de kudde deels zelf haar weg weet te vinden naar het openstaande hek, en deels begeleid wordt door twee collies.
We maken een lekkere pasta, hebben nog iets lekkers bij de koffie, nemen een borrel en gaan op tijd naar bed.
Morgen met de camper de Col de Latrape over.
Voor nu truste.
maandag 20 oktober
overnachten in Saint Croix Volvestre, Frankrijk
KM 122388
Geen opmerkingen:
Een reactie posten