Donderdag 16 oktober
Ontwaken in Lanzac, Frankrijk
KM 122038

Monique wil nog haar haren verven voor vertrek. Dat betekent dus kleur inzetten in de camper, even laten inwerken, en dan fladdert ze ook op zijn Italiaans in de badjas naar de douche.
Ik schreef gisteren ook al ‘op zijn Italiaans’. Toen wij ooit eens op doorreis naar Griekenland een aantal keren op Italiaanse campings stonden viel ons op dat heel veel Italiaanse campinggasten in badjas naar de douche gingen.
We vonden dat eigenlijk best wel handig. Je hoeft op de douche je kleding niet eerst uit te trekken, zien waar je het allemaal laat, en vervolgens je eerst af te drogen en alles weer aan te trekken over een toch nog niet goed droog lijf.
Nu is het badjas uit, douchen, en gewoon over dat natte lijf de badjas weer aan. Die tevens als handdoek fungeert.
Dat hebben wij dus ook ingevoerd.

Helemaal soepel gaat

dat niet altijd. Vorig jaar winter in Schotland tijdens een sneeuwstorm hadden de badjassen de grootste moeite om gesloten te blijven en fladderden de slippen van de jas en onderliggende lichaamsdelen vrolijk in de wind. Maar gelukkig waren wij de enige gasten op de hele kleine camping. Hier de link naar toen.

Over badjassen gesproken: wisten wij eerst niet zo goed wat ‘foie gras’ was, dan weten we nu heel wat meer. O.a. door het lezen van deze link: https://nl.wikipedia.org/wiki/Foie_gras
Niet echt iets voor de Partij voor de Dieren en alle dierenliefhebbers.
Op deze boerderij hier wordt dat dus ook geproduceerd. Maar goed dat wij dat niet hebben gezien, maar alleen de notenboomgaard en de noten.
Het werpt voor ons wel even opnieuw een licht op de overconsumptie en -productie van vlees en vleesproducten...

Tegen 13:00 vertrekken we. We tanken eerst nog water en lozen het toilet en de vuilwatertank.
Monique koopt een fles notenolie in het winkeltje, en we doen een vrijwillige bijdrage voor de gebruikte faciliteiten.
Met dank voor het aanbod!

Het is allemaal even prachtig en Frans hier in de Dordogne op weg naar Grenade.
Hier passen Franse chansons bij op de radio, dus vragen we Spotify om een bijpassende playlist.
De lijst is nog niet goed en wel aan de gang of we horen ‘Je t'áime moi non plus’. Wat is dat toch met dat nummer deze reis?
We hadden deze natuurlijk de afgelopen dagen al goed geoefend voor de karaoke, dus Monique zuchtzingt (zo heet dat) al foutloos mee.
De ene relatie na de andere wordt bezongen in de playlist. En in het Frans klinkt het natuurlijk extra romantisch. Gilbert Bécaud bezingt Nathalie, en hoe Franser kan het zijn als Jacques Brel ‘Ne me quitte pas’ zingt. Alhoewel het aan het eind van het lied, als Jacques wel honderd keer de titeltekst heeft gezongen, het steeds meer klinkt alsof hij over zijn parkiet aan het zingen is.

Compleet in Franse stemming komen we om 17:00 uur aan in Grenade. Best een flink plaatsje zo te zien.
Aan de rand van het dorp is een groot langgerekt parkeerterrein waar helemaal achteraan een vak met 10 parkeerplaatsen in gereserveerd voor campers. Ja, zo doen ze dat in Frankrijk.
In eerste instantie vinden we het niks maar uiteindelijk hebben we toch nog een mooi plaatsje in een hoek, half onder een boom, en met uitzicht op een heel leuk sportterrein beneden ons.
Eigenlijk helemaal prima voor de komende avond, nacht en ochtend.
En de bakker zit op een paar honderd meter. Mooi toch?

Het sportterrein bestaat uit een skatepark, wat grote speeltoestellen voor kinderen, en een grote soort van asfalt atletiekbaan rondom een grasveld met wat bomen.
Mensen lopen hard, wandelen, skaten, rolschaatsen, skeeleren, lopen rondjes te bellen, kleine kinderen rijden op fietsjes en stepjes, enzovoorts. En dat allemaal tegelijk, en niet eens altijd in dezelfde richting. Fantastisch om te zien. Het laatste uur wordt er vooral fanatiek geskatet en dan om 21:30 sluit de baan. Wij willen ook zo’n baan in Beuningen!

Donderdag 16 oktober
Overnachten in Grenade, Frankrijk
KM 122205