MiMories2025

Zaterdag 1 november
Ontwaken in Arguedas, Spanje
KM 123066

Eerst ontbijten we ons gemak, en om 10:30 u rijden we langs het sanistation om vuilwater en het toilet te lozen, en rijden we op weg naar Pamplona.

Gisteren schreef ik nog dat we totaal geen stadsmensen zijn. Dat klopt ook, maar door noord-Spanje rijden en helemaal geen stad aandoen is ook zowat.
We pikken van de Spaanse steden Pamplona eruit omdat die niet al te massaal lijkt en omdat er een prima legale camperplaats is in een woonwijk aan de rand van de stad.

Op zulke momenten zijn we blij dat we navigatie hebben. Of we anders goed op de camperplaats terechtgekomen waren? Want de stad is toch groter dan gedacht.

Het is ook altijd op het

laatste moment een beetje spannend of er nog wel plek is. Anders hebben we al die verkeerscapriolen met honderd rotondes voor niks uitgehaald.
Maar we hebben geluk, er is nog een plaatsje vrij voor ons!

We hadden al gelezen dat het vanaf hier een half uur lopen is naar het hart van Pamplona.
Helemaal goed, bewegen moeten we toch, en de route gaat ook nog voor een deel door een park.

Via een oude stadspoort staan we zomaar plots in een levendige prachtige oude stad. Het is 1 november, de dag na Halloween, en bijna heel Spanje viert de ‘Día de todos los Santos’.

Allerheilige is een traditionele dag waarop men de overleden personen eert, hetzij bekenden, familieleden of andere dierbaren. Op deze dag is het heel normaal dat hele families naar de kerkhoven gaan om daar bloemen neer te leggen op de graven van de overleden familieleden.

Wat ze tot nu toe vandaag gedaan hebben weten we niet maar de straten hangen vol met geroezemoes van aan hangtafeltjes staande (vooral jonge) mensen die aan de drankjes en pintxos zitten…(geen foto’s van gemaakt helaas)

Dan komen we in de prachtige ‘calle Estafeta’, de hoofdstraat waar elk jaar in juli de stieren doorheen rennen voorafgegaan door honderden mensen. Regelmatig vallen er daarbij gewonden en soms ook doden.
Dit is onderdeel van een traditioneel feest.
Nu geen stieren, gewonden en doden maar alleen maar vrolijke en druk babbelende Spanjaarden.

Op het Plaza de Castillo moeten we natuurlijk even op een bankje zitten.

Zo slenteren we door de mooie stad op weg naar de stierenvechtersarena Plaza de Toros.

Een prachtig gebouw met een heel verhaal natuurlijk. We twijfelen héééél lang of we wel of niet naar binnen zullen gaan voor een tour. We vinden het een dubbel of driedubbel verhaal.

We vinden iets mooi of niet mooi, of het nou door Michelangelo gemaakt is of door Piet de Timmerman. Dit gebouw vinden we sowieso aan de buitenkant zeer apart, en te zien aan wat foto’s op het internet zullen we smullen van de binnenkant. Aan de andere kant struggelen we met het feit dat we geld gaan betalen voor iets waar letterlijk en figuurlijk nogal wat bloed aan kleeft.

Maar het is ook gewoon wel een Spaanse traditie, zoals wij ook Sinterklaas kennen. Beetje rare vergelijking, ik weet het. Van de andere kant, hij komt dan wel weer uit Spanje.
Huh… Sinterklaas… Spanje….? Klik hier voor een leuke link.:-)

Hier ook een interessante mening: https://www.vice.com/nl/article/stierenvechten-is-best-een-mooie-traditie-294/

Wij vinden het dus moeilijk kiezen. Omdat we de pracht van het gebouw niet geheel los kunnen koppelen van het verhaal wat eraan vastzit, kiezen we voor een heerlijk ambachtelijk schepijs in de calle Estafeta.

Ondertussen is het echt geen ambachtelijk-schepijs-weer geworden. Als we op weg naar de camper nog even bij de Kathedraal van Pamplona willen kijken zien we daar best veel mensen verzamelen. Op het omheinde binnenplein staan wat muzikanten te spelen. Gezien de camera’s die staan opgesteld lijkt er nog het een en ander te gaan gebeuren.

We vinden een plaatsje op het binnenplein op een muurtje en wachten maar af. Ondertussen stromen de mensen toe, net zoals de regen.

Er volgt een aantal sprekers die nogal lang van stof zijn. Er is ook een geestelijke bij in een lang zwart gewaad en met een paars keppeltje. Ik weet niet zoveel van de kerk maar dat lijkt me een nogal belangrijke outfit.

Monique laat tijdens de toespraken google translate meelopen en daaruit maken we op dat het om een heel historisch verhaal gaat en dat er twee reuzen onthuld gaan worden. Twee ‘gigantes’.

Link: https://www.noticiasdenavarra.com/fotos/pamplona/2025/11/02/catedral-pamplona-presenta-publico-gigantes-10294644.html#foto=16
Laat Google vertalen en klik op 'Galerij'.

Na misschien wel een half uur aan toespraken is het moment daar; de reuzen gaan voorgesteld worden.
Onder oorverdovend klokgelui (werkelijk bijna niet te verdragen) gaan de deuren van de kathedraal open en komen er twee giganten naar buiten.
De reuzen voeren met onderbreking van eindeloos volgeprate pauzes diverse dansen op. Dat doen ze natuurlijk niet zelf maar onder hun rokken zijn men in black gekropen, die de poppen aan het dansen maken.

Hieronder twee persfoto's waar wij op staan. Links bij de roze pijl! :-)

Prachtig gemaakt, dat moet gezegd worden.

Hier een filmpje wat we vonden: https://www.youtube.com/watch?v=iGPoBtSEZCM
Leuk dat we dit nog mooi even meegepakt hebben op de terugweg naar de camper.

Daar nemen we eerst ff een lekkere Jack Daniels honey whiskey om alvast in de stemming te komen voor The House Beer, een soort van eetcafé op een paar minuten lopen van onze camper.

We zijn gelukkig net op tijd want vlak na ons binnenkomen zijn alle plaatsen bezet in deze leuke gezellig drukke tent voor jong en oud.

Het concept van bestellen is goed bedacht. Ieder tafeltje heeft aan de kopse kant een soort van verticale steigerpijp met daarop een klein groen schemerlampje. Onderaan de pijp net boven het tafeltje zit een drukknop. Op de tafel liggen de menukaarten en je kunt ook een menukaartje invullen.
Als je weet wat je wilt druk je op de knop en gaat het schemerlampje branden.
In welke hoek je ook zit, vanuit de bar is elk lampje te zien. En binnen een paar minuten is er al een ober om de bestelling op te nemen. Of die nou om eten gaat of om alleen maar om een biertje. En met 5 minuten is de bestelling er ook al.

We nemen een paar Belgische biertjes met een schaal nacho’s en allerlei hartige snacks.
Aan het tafeltje naast ons zitten 3 Spanjaarden druk te kletsen met ondersteuning van grote pullen bier. Die zien er ook lekker uit. Dus als we ons Belgisch biertje ophebben drukken we weer op de knop en bestellen we bij de ober ‘the same beer as our neighbours drink’.

Zo hebben we een leuke afsluiting van een leuke dag Spanje.